Het wettelijk kader bepaalt op welke plaatsen een riool of een andere voorziening toegepast dient te worden. Het wettelijk kader wordt bepaald door de Wet milieubeheer, het Besluit lozing afvalwater huishoudens en de Bouwverordening. Kortweg komt het er op neer dat de gemeente riolering aanlegt en dat de burger verplicht is te zorgen voor een aansluiting op het riool voor de afvoer van het afvalwater. De gemeente kan een ontheffing krijgen voor de rioleringsplicht, de provincie kan deze ontheffing verlenen. Als de afstand die de burger vanaf zijn huis tot aan het riool moet overbruggen te groot is (meer dan 40 meter) dan vervalt de aansluitplicht. De burger mag echter niet ongezuiverd lozen volgens het Besluit afvalwater huishoudens, hij heeft een lozingverbod. In het Besluit lozing afvalwater huishoudens is aangegeven dat een lozing toch wordt toegestaan toegestaan als het afvalwater door een "voorziening" wordt geleid, dat is de meeste gevallen een septictank. In sommige gevallen mag de waterkwaliteitsbeheerder een nadere eis stellen aan de lozer, die eis kan leiden tot een meer geavanceerde voorziening.

Een eigen voorziening voor de Individuele Behandeling van Afvalwater (IBA) is dus niet toegestaan als er een riool binnen 40 meter van het perceel ligt, er moet dan aangesloten worden. De gemeente kan wel besluiten IBA systemen in te zetten in plaats van een riool, dan moet er aangesloten worden op deze gemeentelijke voorziening.

-  Een meer uitgebreide beschrijving van de juridische aspecten vindt u onder het wettelijk kader.

-  De septictank heeft een belangrijke plaats in de regels rond de ongerioleerde lozingen, zie de septictank

F.Debets (update 29 -7-2008)